Vanuit de ogen van een vader #7: vlechten – workshop papa’s

Meiden

Ik heb twee dochters en dat zal ik weten ook. Hoewel we gemakshalve en redelijk uit voorzorg de jongste vaak iets in het paars geven (zelfs de slaapkamer), moet in principe bij beide meiden toch echt alles in het roze. Ze vonden het ook eigenlijk best jammer dat wij geen roze auto hebben (het idee!). Ze zijn allebei gek op bouwen en we hebben dus genoeg Duplo (oké dan natuurlijk wel een Sofia kasteel), Lego (maar dan uiteraard wel de Disney prinsessen kastelen) en ik kan echt PlusPlus aanraden (nee nu mag papa even spelen!). Maar het mooiste zijn toch ook de poppen met hun bedje en wagen en vooral de rollenspellen waarbij de Elsa jurken niet mogen ontbreken. En laten we dan vooral de jurken, kettingen, ringen, en armbanden niet vergeten, het toch wel grappige “ik wil schoenen met hakjes!” en het onvermijdelijke “mama mag ik ook lippenstift?!” Het is nu zelfs zo dat de blauwe sokken met groene stippen niet meer mogen: “papa ik ben toch geen jongen, dat kan echt niet hoor, je zoekt maar andere”.

sjoerd-kapper-3

Nee het is voor mij echt duidelijk dat ik twee meiden heb. En ik ga er graag in mee. Ik ben ook wel een meiden papa. Ik stond in de kleedkamer de oudste, Florine, om te kleden voor haar balletles, ik heb beide prinsessen op schoot gehad voor het gaatjes prikken voor de oorbellen, ik laat ze zelfs mag graag meehelpen met het in elkaar zetten van de kastelen en ik heb me zelfs een keer laten toetakelen met haarknipjes (nee die foto komt hier natuurlijk niet bij te staan). Maar er was één ding dat ik liever niet deed, en dat was het doen van de haren. Zoals ik in een eerdere column al schreef (‘mama doen’) waren het aan de ene kant de meiden die dit liever niet hadden, maar was ik het vooral zelf die er graag onder uit kwam. Op mijn vrije vrijdag was ik dolblij dat ik bij beide meiden in ieder geval de haren in een soort van staart kon doen om niet compleet voor gek te staan op school. Wat een crime is het om die hele harenbos om te toveren in iets straks wat er een beetje leuk uitziet en dat dan nog vast te zetten ook. Op het schoolplein kwamen de mooiste staarten en vlechten voorbij (serieus waar halen al die moeders de tijd vandaan ’s ochtends?!), en ik ben bang dat het voor iedereen aan de hand van de kapsels van de meiden al duidelijk was dat het die dag papa-dag was. Ik heb zelfs een keer het bekende filmpje nagedaan waarin een papa zijn dochter een staart geeft met behulp van de stofzuiger. Eén tip daarbij: houd het elastiekje vast…

Vlecht workshop

Maar aan die tijd komt een einde. Het kan toch niet zo zijn dat ik de meiden in alles kan verzorgen, maar niet hun kapsel er fatsoenlijk uit kan laten zien? En ik heb rigoureuze maatregelen genomen. Mijn nichtje is een fantastisch kapster, dus die heb ik opgetrommeld. Ik heb vier andere papa’s met hun dochters uitgenodigd. Elastiekjes, groene limonade en voldoende mini elastiekjes: een workshop vlechten voor papa’s!

sjoerd-kapper-1

Ik heb in de tussentijd al meerdere van deze workshops voorbij zien komen in de media van andere papa’s die zich geen raad wisten met al dat haar, en gelukkig ben ik dus niet de enige. Je kunt je de sfeer ongeveer voorstellen met zes meiden die zich afvragen wat in hemelsnaam papa met hun haar gaat doen, vijf vaders die met het zweet op hun voorhoofd de drie plukken haar gescheiden proberen te houden terwijl ze met hun middelvinger de derde en tweede pluk om elkaar vlechten en er dan zelfs nog telkens een extra plukje bijdoen, en een paar mama’s die met leedvermaak zitten toe te kijken. En of het nu heel mannelijk staat of niet: ik kan nu overweg met antiklit-borstel (briljant!), gewone en mini elastiekjes, meerdere plukken haar die niet één kluwen worden, en geloof het of niet, het is nog leuk ook. Een van de papa’s had zelfs al een ‘Elsa-vlecht’ ingevlochten tot grote tevredenheid van dochterlief en ik heb inmiddels begrepen dat we allemaal thuis druk aan het oefenen zijn. Want het is nog een hele kunst om de vlecht goed strak te krijgen, zeker zonder dat de jongedame zich beklaagd dat het pijn doet. De eerste schooldag dat Florine naar school ging met een (nog redelijk strakke)  vlecht, en trots aan de juf ging vertellen dat toch echt haar papa die vlecht had gemaakt, was natuurlijk een bijzonder trots moment.

sjoerd-kapper-2

Ik kan alle papa’s aanraden ook eens een vlecht workshop te ondergaan volgen. Natuurlijk wel met andere lotgenoten, want dan is de lol het grootst. De meiden hebben genoten en vinden het prachtig (en waarschijnlijk nog steeds amper te geloven) dat hun papa hun haar kan vlechten. Zo en dan nu met een welverdiende koude klets op de bank voetbal kijken.

Sjoerd,

Papa van Florine en Jinthe

One Comment

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge